اما...................

مشکل اینجاست......................

تــــــــــــــــــــــو نمیخوای

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

اینم آخرین نوشته.نوشته ی خداحافظی!از همه ی چرت و پرتای این وبلاگ!آدرس وبلاگ جدید رو بعدا" براتون میزاریمهمه تون رو دوست داشتیم و داریم!!!!!!!!!بای

چه روزهایی که در آغوش هم به غروب  دل انگیز مینگریستیم غافل از اینکه این غروب غروب عشق و تقدیر ماست.از پس سالها به تن پاکت که در زیر خاک جان میداد مینگرم...

خاطره ها چه دور است...تو از جنس من بودی و من از جنس تو چه دور و چه نزدیک بهم

در پشت فرسنگها خاطره تو را لمس میکنم اما میدانم که بین ما ملیونها زمان و هزاران لحظه است لحظه هایی که در کنارت بودم بدون آنکه تو را به وقوع حس کنم!

روزها چه زود گذشت و لذتها به حسرت مبدل شد و تنها یادگاری که از تو باقی ماند وعده ای دروغین بود:

لحظه ی جدایی:جان سپردن در کنار هم هنگام غروب...!!!

سکوت...دیگر از آن قهقهه ی همیشگی خبری نیست!

چشمانی که درخشش اش دلهایی را به لرزه می انداخت خاموش گشت و به خاک سپرده شد!

آغوش من از حسرت جدایی عاجز است...حسرت عطر و لبخندی که نقش بسته بر افکاراتم بود!

اما...دستانم دیگر تاب نوشتن ندارند اشکهایم امان دل بریدن نمیدهند!

تکبیر میگویم و بر صورتت نقش افلاک مینگارم!

آه...زیباترینم!شیشه ی پنجره را باران شست از دل من اما چه کسی نقش تورا خواهد شست؟!

خاطرت برای همیشه در خاطرم حک شده و راه بازگشتی ندارد!

دوستت دارم وبا غرور میگویم:بذرود ملکه ی من بدرود...!!!

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

تورا خوب میشناسم آنگونه که اشکهایم را آسمان دلم را غروب بی معنی ات اندوه لاجوردی ات همه را خوب میشناسم همان لحظه که رفتی همان غروب تلخ آغاز دلتنگی امید بی معنی همه وهمه را خوب میشناسم به امید خاطرات زنده ام ولی حالا صدای پای نبودت در وجود بی نشانم کجاست؟

کاش همان لحظه  که نشانی دلت را یافتم مغرور دلت نمیشدم تورا خوب میشناسم حتی به یک نگاه همان غروب با احساس کنار کلبه ی چوبی زیر آفتاب رویاها همان نگاه پر معنی انتهای اقیانوس!!

بوی ولنتاین میادبه مناسبت ولنتاین میخوام این یه بارو چرت و پرت ننویسم(هر چند که در کل من هر چی مینویسم چرته)

بدون مقدمه میگم خیلی جالبه که دخترا خودشون رو میکشن تا روز ولنتاین بهترین کادو رو به دوس پسرشون بدن و جالب تر از اون اینه که پسرا به این که واسه دوس دختراشون هیچی نگرفتن افتخار میکنن(حالا این وسط هم هستن پسرایی که جی افشون رو دوس دارن یا دخترایی که واسه بی افشون آدامس شیکم حتی نمیخرن).مام که مدرسمون نزدیک میزرای شیرازیه یه روز در میون اون جاییم...ماشاالله ماشاالله همه ی مغازه ها غلغله همه هم کلی عروسک ولنتاین آوردن و قلب و موش و شاسخینه که از سر و کول هم بالا میرهما که تو این هفته دیگه پاتوقمون شده عطر فروشیو عروسک فروشیو این جور جاهاتازه خوبه ولنتاین تو فرهنگ ما جا نداره وگرنه دیگه چه خبر میشد؟!!من نمیدونم آخرش که چی؟پولاتون رو بر میدارین میرین واسه یه مشت پسر نامرد بی ارزش کادو میخرین که چی بشه؟واقعا" که چی بشه؟اصلا" یه پسر الاف بی کار ارزششو داره؟حالا اگه پسره آدم بود(مثه عشق خودم)یه چیزی...اصلا به نطر من نزدیکای ولنتاین با بی افاتون به هم بزنینفکر خوبیه مگه نه؟پسرا نمیفهمن هرگز که شما چقدر دوسشون دارین تازه فکر میکنین اگه دمه ولنتاین با طرف به هم بزنین چی میشه؟تازه حالم میدهطرف کلی ضایع میشه میشینین به ریشش میخندینتازه شما دخترا خودتونم فک میکنین عاشقین همه اش دلبستگیه که عند غصه خوردنشم ۳ روزه(البته به غیر از خودم)من چه سرخوشم امشب!!!خواستین کادو هم بخرین روز سپندار مذگان بخرین که حداقل یه فایده ای داشته باشه(حفظ سنت های باستانی)البته من خوشنودم که میبینم آمار خرید هدیه ی ولنتاین نسبت به پارسال کاهش یافته امیدوارم که میزان تقاضا به ۰ برسهاز این پست پسرایی که عاشقن هم میتونن استفاده کنناخوب دیگه من حرفامو زدم(طبق معمول چرت و پرت گفتم میدونم)امیدوارم حداقل یه نفر از این حرفا(که کلیم به نفعشه)بهره ببره فعلا"

راستی ولنتاین مبارک

سرگردان است.در همه جای شهر پرسه می زند،به عابران سلام می کند و اسمشان را برای همیشه به خاطر میسپارد.برای خانم ها کلاهش را بر می دارد،وقتی به مردی میانسال می رسد گوشه ی دامنش را در دست می گیرد و تعظیم کوتاهی می کند و با لبخندی نه واقعی دور می شود.از مردان جوان بیمناک می شود و با اخمی قدم تند می کند.با زنان بیوه تا مرز عشقبازی می رود.

گاه بر سر چهار راهی برگ جریمه ای می نویسد،گرسنه می شود،از تیر چراع برق بالا می رود،آن جا برای موشی آن پایین کمین می کند که ناگهان بوسه ی دزدی آن سوی خیابان هواسش را پرت می کند و موش می گریزد.

شماره پلاک ماشین ها را حفظ می کند تا به کسی بگوید تو فلان روز فلان جا بودی!...

و آن گاه دیر وقت باز می گردد.خسته،کثیف،آغشته به دود اتوبوس و بوی سیگار و عطر زنان رهگذر...

و درمانده تر از روز قبل می گوید:امروز هم در فراموشی گذشت،و هیچ آیینه ای فرصت نکرد به من یاداوری کند....

و آن گاه به خواب می رود....

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

همیشه کنارم صندلی خالی تو بود

او می خواست که جای تو بشیند

اعتراض کردم

خندید

گفتم که جای خالی تو مطبوع تر از حضور بیگانه ای است

او گفت که عزیزترین آشنایان قبلا" بیگانه ای بیش نبوده اند....

گفتم که این جای خالی پرتر و غلیظ تر از آن است که کسی بنشیند

گفت اجازه بده تحمل غلظتش با من

گفتم بنشین

رفت و جای دیگری نشست

...

پشیمان شده بودم...

جای خالی خیلی خالی بود....

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

خیلی دوست دارم

 همیشه میگم اینکه تموم عشقت رو به کسی بدی تضمینی بر این نیست که اون هم همین کارو بکنه پس هیچ وقت نباید انتظار عشق متقابل رو داشت فقط باید منتظر باشی تا عشق آروم تو قلبش رشد کنه و اگه اینطور نشد باید خوشحال باشی که تو قلب تو رشد کرده.اگه تو قلبش رشد نکرد دلیلش اینه که یا حرفتو باور نداره و فکر میکنه دروغ میگی یا اینکه بیخبر از عاشقش توی دنیای خیالیه خودش سیر میکنه و زیباترش اینه که عشق تو قلبش رشد میکنه و به قول تینا وارد دنیایی میشه که فقط تو کتاباست.

اگه میخوای لحظه هات واست فراموش نشدنی باشند یا به قول معروف دنیا به کامت شیرین باشه  سعی کن دنبال نگاهها نری چون میتونن  گولت بزنن , دنبال دارایی نرو چون کم کم افول میکنه دنبال کسی باش که باعث بشه لبخند بزنی چون فقط با یه  لبخند میشه یک روز تیره رو روشن کرد. کسی رو پیدا کن که تورو شاد کنه چون دقایقی تو زندگی هستند که واسه ی کسی اونقدر دلتنگ میشی که میخوای اون رو از رویاهات بکشی بیرون و توی دنیای واقعیت بغلش کنی ,  رویایی رو ببین که میخوای .

 جایی برو که دوست داری , چیزی باش که میخوای چون فقط یک جون داری و یک شانس برای اینکه هرچی دوست داری انجام بدی.سعی کن به اندازه ی کافی شادی داشته باشی تا خوش باشی , به اندازه ی کافی بکوشی تا قوی باشی  , به اندازه ی کافی اندوه داشته باشی تا یک انسان باقی بمونی  و به اندازه ی کافی امید تا خوشحال بمونی.

شادترین افراد لزوما بهترین چیزهارو ندارن اونا فقط از اونچه تو راهشون هست بهترین استفاده رو میبرن.شادی برای اونایی که گریه میکنن یا صدمه میبینند زنده است , برای اونایی که دنبالش میگردن و اونایی که امتحانش کردن چون فقط اینها هستند که اهمیت دیگران رو تو زندگیشون میفهمن.

روشن ترین آینده رو گذشته ی فراموش شده شکل میگیره نمیشه تا وقتی که دردها و رنج هارو دور نریختی تو زندگی به درستی پیش بری.

و مهم ترین چیزی که یاد گرفتم اینه که وقتی که انسان به دنیا میاد تنها اونه که گریه میکنه وبقیه میخندند باید سعی کنیم طوری زندگی کنیم که وقتی مردیم تنها ما بخندیم و دیگران گریه کنند.

همه ی اینا درواقع تمام چیزهایی بود که من از یک دوست یاد گرفتم یه دوستی که بیشتر از هر کس دیگه ای دلم میخواد اونو از  رویاهام بکشم بیرون و تو دنیای واقعیم بغلش کنم. میدونم که الان یه جایه که خیلی دوره اونقدر دور  که تصور فاصلش  تا اینجا آدمو دیوونه میکنه. هیچ وقت نشد که بهت بگم چقدر دوستت دارم  چون ما وافعا تا چیزی رو از دست ندیم قدرش رو نمیدونیم و در عین حال تا چیزی رو دوباره به دست نیاریم  نمیدونیم که چیرو از دست دادیم...

روی باران نوشتم دوستت دارم ولی تو زیر اب پاک باران چترت را گشودی . عشقم را ندیدی.

روی شن های ساحل نوشتم دوستت دارم اما اب دریا احساسم را شست.

روی برگ درخت انجیر هم نوشتم دوستت دارم پاییز شد و برگا ریختن و باز هم تو نفهمیدی که دوستت دارم.

حالا صادقانه روی قلبم مینویسم:گل من عاشقتم .قلبم پیشکش ان نگاه پاکت و در عوض فقط از تو میخواهم که ان را ببینی

عزیزم میشه این یدونرو دیگه ببینی؟

(اگه نبینی دیگه یعنی کوری خاک تو سر کور کچلت کتن)

سعی کن همیشه عاشق باشی حتی اگه بدونی که  بهش نمی رسی

بیشتر وقتا عشقمون یکیه با هم عاشق میشیم با همم فارغ میشیم حالا فک نکین ما روزی ۲ بار عاشق میشیما نه منو فرگل از برف بدمون میاد برف خوبه ولی باهاش حال نمیکنم لوسه من کتاب شعر فرگلو کامل خوندم چیزای قشنگی توشه در باره ی غرور بعضیا در باره ی دروغگوییه بعضیا در باره ی خوفیه بعضیا منو فرگل تا حالا فقط یه نفر بوده که عاشقش شدیمو عاشقش موندیم همون افلاطون همون که ادم وقتی باهاش حرف میزنه فکر میکنه داره با یه ادم بزرگه با تجربه و مهربون حرف میزنه خلاصه که اونو خیلی دوس داریم اما افلاطونی

-----------------------------------------------------------------------------

من و تو هم سفریم .این جاده بلنده.کی به اخر میرسه.رستم میدونه.بگو باز برام.لیلی مرد بود یا زن.فرهاد کیلو چنده.خسرو اینجاست.بگو از حافظ برام.از قصه ی عشق مولانا بگو.مگه شیخ کی بوده چی بوده؟مگه چراغا خاموشن.دو تا ماهی کنار هم مردن.ساعت خوابیده.یه گربه رو درخت گیر کرده.شنیدی میگن علی دایی داماده پرویز پرستوییه؟؟؟راستی به گلا اب دادی؟؟؟تولدت کیه؟؟؟اهنگ جدیده جونیور فایو خیلی باحاله.کریستین رونالدورو خیلی دوس دارم.دقت کردی ماه سفید نیست؟بابا زندگیو بی خیال دیفونه بازیو بچسب

چقدر ...شعر گفتم حالم خوف نیستا(عیدتون کلی مبارک)